موزه آگیرا چیست؟

روزی معلم نگارش به کلاس آمد و جریانی از موزه آگیرا تعریف کرد: صد سال پیش انگلیسی‌ها در کرمان با پول خود کرمانی‌ها جایی را تاسیس کردند که مرکز علمی کرمان شود. تازه می‌گویند این جا را که از بالا نگاه کنیم شبیه حرف  E  است! بعد از آن جریانی را از رییس آموزش و پرورش کرمان آن دوران که کچل بود و رییس آن مرکز علمی تعریف کرد که به شوخی این دو نفر به یکدیگر با شعر، فی‌البداهه پاسخ داده بودند.

بعد از آن مدت‌ها گذشت تا این که انقلاب شد و این مرکز به سه قسمت تقسیم شد. دو مدرسه و یک پژوهشکده. اما این پژوهشکده جریان دارد. معلم کارآفرینی را که معرفی کردم امروز ما را به این مرکز برد و از افتخارات این مرکز مهم برای آموزش پرورش را گفت. که این افتخارات استانی و حتی کشوری در جشنواره خوارزمی را در موزه‌ای به نام آگیرا (فروزنده) نگهداری می‌کنند.

راستش را بخواهید این معلم کارآفرینی از همین روش پژوهش علمی برای ما کارآفرینی را توضیح می‌دهد.

تمام این جشنواره‌ها به نظر من جایی فقط برای کمک مالی و جایزه و سهمیه دادن برای ورود به دانشگاه هستند اما نمی‌توان آن‌ها را به کارآفرینی متصل کرد.

محمد طبیب زاده

با اتوبوس ما را از مدرسه به پژوهشکده برای درس کارآفرینی بردند و چند دقیقه‌ای آنجا معطل شدیم تا وارد شویم. بعد از آن معلم گرامی کارآفرینی چرندیات سر هم بندی شده خود را به ما گفت و کسی به نام حسین رضایی که خودش چند بار در خوارزمی شرکت‌ کرده بود و رتبه‌های کشوری زیر ده برده بود آمد و طرح‌ها را برای ما توضیح داد (که همه از این سخنرانی‌های خسته شده بودند). پس از آن کسی که نفر اول خوارزمی کشوری پارسال شده بود و دوباره از رابر کرمان بود به بازدید پژوهشکده آمده بود که سری هم به ما زد و طرح خود را توضیح داد که در مورد کاشت مکانیزه تخم خرفه بود.

اکنون ساعت دو شده است و ده دقیقه است که تمام سرویس‌ها رفته اند و تازه ما می‌خواهیم راه بیفتیم. وقتی که به مدرسه رسیدم ۲ و ۱۵ دقیقه شده‌ بود و با کمال ناباوری سرویس من صبر کرده بود تا من بیایم!

ولی واقعا نمی‌دانم چرا همه باید طرح بدهند و در جشنواره خوارزمی شرکت کنند!

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *