آدم باحال‌های دور و برم! (بردیا شجاعی)

داشتم به یک موضوع جدید توی وبلاگم فکر می‌کردم که بردیا تو ذهنم اومد. من بردیا شجاعی رو از وقتی می‌شناسم که برادرش (کوروش) رو توی دبستان می‌شناختم. کوروش یک سال از من بزرگتره و بردیا دو سال! اما آشنایی دو طرفه ما همین امسال، اولای سال تحصیلی شروع شد. جریان از این قرار بود که من توی تابستون توی توییتر این سلبریتی رو کردم و فالوش کردم. حالا جالبیش این بود اون هم منو فالو کرد.

اول مهر شد و دیدم اع، هم مدرسه‌ایم که و بهش گفتم اونم جوابمو داد و گفت چه جالب و با هم هر روز از اون روز که کشفش کردم، دست می‌دیم. این دست دادن یه انرژی به من میده که شاید یکی از انگیزه‌های من به مدرسه رفتنه. چرا از نظر من بردیا باحاله؟

۱. این رو من نمی‌گم، دوستا و حتی کسایی که از دور میشناسنش می‌گن که اون آدم خیلی باظرفیتیه. یکی از با ظرفیتی‌هاش اینه که اگر بهش خیلی توجه کنید لوس بازی در نمیاره!

۲. یکی از چیزایی که به نظر من یه آدم رو باحال نشون میده، نواختن یه ساز موسیقیه که اون رو هم داره. اون نوازنده خیلی خوب پیانوهه که همه کسایی که از طریق پیانو میشناسنش مثل پسرخاله خودم، میگن خیلی کارش درسته!

۳. سر سنیگنه و سبک بازی در نمیاره.

۴. افسرده نیست و مهربونه. توی سال چهارم دبیرستان برای فشار سنگین درس‌ها خیلی افسرده می‌شن و بدتر به سال پایینی‌ها این استرس خیلی مسخره رو میدن.

۵. یک چیزی که توی دبیرستان معمولن رواج داره مسخره کردن سال پایینی‌ها توسط سال بالایی‌هاست! که قطعا بردیا با این خصلت‌های خوبش اون رو نداره!

این‌ها چیزهایی بودن که فعلا با آشنایی مختصری که از او داشتم گفتم که قطعا در آینده بیشتر هم می‌شوند و خلاصه بگم که این خوبی‌ها فقط محدود در پنج گزینه نیست!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.